Nga World Crunch
Pas gati tre muajsh bombardime intensive në Gaza, ngjarjet e ditëve të fundit në Damask, Bejrut dhe të mërkurën në Iranin jugor janë të mjaftueshme për t’i vënë flakën të gjithë Lindjes së Mesme.
Megjithatë, logjika e luftës nuk është aq e parashikueshme dhe një akt mund të ketë pasoja për ditë, javë ose muaj më vonë.
Në harkun kohor të tetë ditëve, Izraeli eliminoi oficerin më të lartë të Gardës Revolucionare iraniane, gjeneralin Sayyed Razi Moussavi, në Damask; më pas numri 2 i Hamasit, Salah al-Arouri u vra në një sulm me dron në Bejrut, raporton abcnews.al.
Këto ishin atentate në shënjestër, të cilave duhet t’u shtojmë, me një paralajmërim, sulmin e dyfishtë të së mërkurës në Iranin jugor: 103 të vdekur dhe mbi njëqind të plagosur në turmën që po përgatitej për të bërë homazhe në varrin e Qassem Soleimani, “heroit” iranian të vrarë katër vjet më parë nga amerikanët.
Të mërkurën, shefi izraelit i Mossad, David Barnea bëri një paralele midis 7 tetorit dhe bombardimit të Lojërave Olimpike të Mynihut 1972. Izraeli, tha ai, do të “lajë hesapet” me autorët, planifikuesit dhe sponsorët e masakrës së 7 tetori .
“Do të duhet kohë, shtoi ai, siç u desh kohë pas masakrës së Mynihut, por ne do t’i kapim të gjithë përgjegjësit.
Koha e kësaj deklarate nuk ishte e rastësishme, pasi erdhi një ditë pas vrasjes së al-Arouri, komandanti i dytë i Hamasi.
Por ka dy dilema.
E para është se Izraeli nuk është gati t’i japë fund fushatës së tij ushtarake në Gaza ose në të gjithë rajonin. Shteti hebre është gjithashtu i gatshëm të marrë çdo rrezik për t’u hakmarrë për masakrën e 7 tetorit, duke përfshirë një luftë rajonale, duke rrezikuar të ndërlikojë fatin e pengjeve ende në duart e Hamasit.
Por a është pro SHBA-ja, e cila dëshironte të shmangte një luftë rajonale, operacionet e synuara?
Por sigurisht kjo varet nga zgjedhjet që do të bëjnë Irani dhe Hezbollahu, të sfiduara edhe në bastionet e tyre.
Për tre muajt e fundit, ata kanë qenë të kujdesshëm për të vlerësuar angazhimin e tyre ushtarak për të shmangur përfshirjen në një luftë që mund të rrezikojë ëndrrën bërthamore të Teheranit.
Dilema e fundit ka të bëjë me qëndrimin e Shteteve të Bashkuara, si mbështetës ashtu edhe kritik ndaj strategjisë izraelite.
Shtetet e Bashkuara dhe Europa kanë të njëjtin prioritet për të gjetur një zgjidhje politike për konfliktin, por çdo hap i ri në përshkallëzimin e bën atë edhe më të vështirë. Edhe kjo është pjesë e ekuacionit që duhet zgjidhur.
