Një studim i ri australian ka zbuluar një arsye të mundshme pse disa shtatzëni të arritura përmes teknologjisë riprodhuese të asistuar (ART) mund të rezultojnë në defekte të lindjes në krahasim me shtatzënitë e ngjizura në mënyrë natyrale.
Studiuesit zbuluan se shtatzënitë me fekondim in vitro (IVF) dhe injeksion intracitoplazmatik të spermës (ICSI) kishin ekspozimin më të lartë ndaj ilaçeve teratogjene që potencialisht mund të dëmtojnë fetusin gjatë tremujorit të parë të shtatzënisë.
Këto janë të listuara si barna të kategorisë D dhe X nga Administrata e Mallrave Terapeutike të Australisë (TGA).
Rreziku i lidhur me përdorimin e barnave të kategorisë D gjatë shtatzënisë mund të tejkalohet nga përfitimi klinik në raste individuale, si menaxhimi i çrregullimeve të shëndetit mendor ose epilepsia. Medikamentet e kategorisë X, nga ana tjetër, dekurajohen fuqimisht gjatë shtatzënisë për shkak të rrezikut të lartë të dëmtimit të fetusit, shkruan MedicalXpress.
Studiuesit analizuan më shumë se 57,000 shtatzëni në katër grupe konceptimi gjatë një periudhe dyvjeçare. Grupet përbëheshin nga gra që përdornin ART (2041); ata që marrin ilaçe për të nxitur ovulimin (590); gra subfertile të pa trajtuara (2,063); dhe shtatzënitë natyrale fertile (52,987).
Shtatzënitë me ART kishin ekspozimin më të lartë ndaj medikamenteve të Kategorisë D të marra në tremujorin e parë.
Studimi zbuloi se 4.9% e shtatzënive me ART ishin të ekspozuara, krahasuar me vetëm 0.6% të shtatzënive të ngjizura në mënyrë natyrale.
Në tremujorët e mëvonshëm, tendenca vazhdoi, me 3.4% të shtatzënive me ART të ekspozuara ndaj medikamenteve të Kategorisë D kundrejt 0.6% të shtatzënive të ngjizura në mënyrë natyrale.
