Me kalimin e viteve, vetmia merr një shije tjetër. Sepse? Sepse ndërsa shtojmë përvojat arrijmë në atë moment në të cilin vetmia bëhet sinonim i hapësirës personale, intime dhe emocionale.
Dhe po, vetmia krijon varësi. Pasi të zbuloni paqen që është në të, përfundoni që të keni nevojë që ajo t’ju mbulojë periodikisht me mantelin e saj. Ju nuk mund të toleroni më zhurmën e njerëzve të tjerë me një maturi të tillë dhe ju pëlqen të njihni veten në botën tuaj.
Me kalimin e kohës, ju filloni të lidheni me vetminë pa frikë, ta pëlqeni atë brenda vetes, të sodisni veten dhe të rikuperoni një ekuilibër që është shumë i vështirë për t’u arritur në rini . Në moshën 20-vjeçare, shoqëria nuk të lejon ta konsiderosh vetminë si diçka pozitive, njësoj si nga 30-ta e tutje , kur përvojat të bëjnë të përplasesh me nevojën për të ndaluar dhe rezervuar hapësirën për vete.
Çfarë është ajo e vetmisë që na bën të ndihemi të lirë?
Vetmia është kaq tërheqëse sepse na ndihmon të mbajmë një pjesë të shpirtit tonë për vete. Nëpërmjet tij ne mund të dëgjojmë veten, të menaxhojmë shqetësimet tona, të vëzhgojmë demonët tanë dhe të shfaqim dëshirat tona.
Vetëm momentet tona bëhen një pikë takimi që na mbush dhe nuk na dëmton.
Por…, kujdes!!, nuk duhet ta ngatërrojmë vetminë e zgjedhur me izolimin social. Ne duhet ta kuptojmë atë si një vend ku shkojmë me zgjedhje dhe me nevojën për të ndërtuar personalitetin tonë përmes vëzhgimit të plotë.
Kur zgjedh të jesh vetëm, nuk je i izoluar. Për më tepër, vetmia e zgjedhur na ndihmon të zhvillojmë një ndjenjë kontrolli që jeta e të rriturve me ritme të shpejta dhe të ngarkuara nuk na lejon ta kultivojmë.
Dikush, në momentet e vetmisë, është përgjegjës për të ndërtuar imazhin e tij në pasqyrë dhe për të ditur se çfarë po ndodh pas shikimit të tij. Ne mund të lidhemi me aftësinë tonë për introspeksion dhe të analizojmë paraardhësit dhe pasojat e konflikteve tona, arritjet tona dhe përvojat tona.
Vetmia na dhuron momente intimiteti të shijshëm
Nëpërmjet një takimi intim me veten, ne i japim lamtumirë varësisë emocionale dhe lidhjeve jo të shëndetshme . Ne punojmë në thelbin tonë duke pasur nevojë për ne, ne kultivojmë dhe punojmë në brendësinë tonë, duke i bërë nevojat tona të ndërgjegjshme dhe duke kapërcyer frikën.
Kështu, frika për të mos gjetur kuptimin e jetës zvogëlohet, sepse kur një person fillon të vlerësojë momentet e vetmisë, ai kupton se kuptimi i jetës është çfarëdo që dikush dëshiron t’i japë. Jo me shume Jo me pak.
Njerëzit që duan të kalojnë kohë vetëm i shohin gjërat ndryshe. Ata e dinë se si është të shijosh një ditë pa plane, të gjesh orë për të kaluar kohë vetëm, të jesh i pavarur, ta konsiderosh një kafe të vetmuar si një nga kënaqësitë më të mëdha në jetë.
Kjo ndihmon në forcimin e fuqisë vendimmarrëse dhe analizuese. Për më tepër, nevoja për të qenë vetëm dhe vlerësimi për të janë dy aspekte që lidhen me kreativitetin dhe origjinalitetin. Kjo i kthen detajet e vogla në hollësi që bëjnë diferencën.
Ne e zbulojmë veten përmes momenteve që jemi në kontakt me VETEN tonë të thellë. Kjo është ajo që e bën vetminë sinonim të hapësirës personale dhe intime. Kjo është ajo që shpesh na shtyn të gjejmë dhe të mbledhim arsye për të vazhduar rritjen.
Vetmia është gjithmonë e dobishme për të bashkuar veten, për të hyrë brenda vetes dhe për të shpërndarë reflektim në çdo pjesë të jetës sonë që kemi lënë pas dore. Thelbi i kësaj gjendje emocionale na mëson të ndajmë mënyrën tonë të të qenurit me veten, të rezervojmë hapësirë për veten tonë dhe ta fekondojmë atë për të punuar thellë në atë që na mbështet: dashurinë për veten.
